Categorie archief: Persoonlijk

Als ik later groot ben…

Als ik later groot ben… Iets waar ik vroeger uren lang over kon fantaseren: ik zou gaan studeren en werken, niet meer bij mijn ouders wonen, zelf mijn geldzaken regelen, ik zou gaan trouwen, ik zou volwassen zijn!

Dan komt het besef ineens:

Als ik later groot ben, komt wel heel erg dichtbij…

Ik studeer, ik woon praktisch samen, mijn geldzaken doe ik al jaren zelf en ik ben inmiddels verloofd dus dat trouwen komt ook al in zicht! Langzaam aan neemt het me over: ik word volwassen…

En als ik eerlijk ben maakt me dat soms best wel bang.

Volwassen zijn betekend niet meer kind zijn of tenminste er wordt verwacht dat je je daar minder naar gaat gedragen. Verantwoordelijkheden, loslaten, autonomie. Ik zal moeten leren mijn eigen boontjes te doppen maar kan ik dat wel? En nog een andere vraag, wil ik dat wel? 

Ik zal ooit die stap moeten gaan zetten en of dat nou nu is of over een aantal jaar, het blijft spannend. Nou denk ik niet dat je van de ene op de andere dag een switch maakt: Tadaaaa en nu ben ik volwassen! Het is meer een proces. Langzaam aan neem je zelf de regie, stapje voor stapje. 

Toch voelt de stap gaan trouwen niet als een klein stapje maar toch wel als een flinke stap. Het voelt alsof ik door die keuze te maken mijn ouders nog weer een beetje meer loslaat. Gelukkig sta ik niet alleen in deze stap en dat is ook de reden waarom ik deze stap durf te zetten. Mijn ouders laat ik dan misschien wel meer los maar ik ga een andere verbintenis aan. Ik hoef niet alleen volwassen te worden en te zijn maar dat doe ik samen. Een keuze, mijn keuze! 

Als ik later groot ben… maak ik mijn eigen keuzes.

When I grow up I will be smart enough to answer all the questions that you need to know the answers to before you’re grown up.

Advertenties

Nieuws, nieuws, nieuws!

Hoi hoi,

Het is alweer een tijdje geleden dat mijn laatste post online kwam. Nou was ik natuurlijk een weekje naar Canada maar het is inmiddels ook alweer twee weken geleden dat ik daarvan terug kwam. Ik had even de tijd nodig om weer te acclimatiseren hier in Nederland. Die zes uur tijdverschil kwam harder binnen dan ik had verwacht.

Dus hoe was Canada?

In één woord: Geweldig! Ik heb echt genoten. De eerste paar dagen hadden we een hotel (Met bubbelbad!!) bij in Niagara falls. Je weet wel bij die grote watervallen, heb je vast wel eens op een foto gezien, zo niet… Hier een foto!

13510862_10208313860997578_678412873246913480_n

Maandag kwamen we aan en dinsdag hebben we lekker rondgelopen bij the falls. Via de brug naar de Amerikaanse kant waar we een bootje hebben genomen om beneden helemaal nat te worden. Hierna lekker een ijsje gegeten, of naja ijsje… Het was in Amerika dus een klein ijsje was geloof ik 300 ml aan ijs… Het was wel erg lekker! Hierna liepen we naar een plek waar we, nadat we hele sexy sandalen en poncho’s kregen, met een trap naar benden konden lopen tot aan de zijkant van één van de watervallen. We liepen naar beneden en bij het onderste platvorm ging Samantha ineens op haar knieën en haalde ze een ring te voorschijn… Overdonderd en in tranen (jup, ik ben zo’n sentimenteel wrak) heb ik natuurlijk JA gezegd!

Wie mij op instagram of facebook volgt wist dit natuurlijk allang maar ik wilde het toch ook nog maar even officieel vermelden: Ik ben dus verloofd!!! ❤

13428483_10208267514878954_2515945414350312133_n

Woensdag lekker rustig aan gedaan en ’s avonds naar een fijne vuurwerkshow gekeken vanuit de uitkijk toren en donderdag gingen we alweer op richting Toronto. De dagen daarna zaten we in een hostel bij Kensington market, de hippie buurt van Toronto. Overigens wel heel erg gezellig, leuke eettentjes en een zaakje met het lekkerste ijs wat ik ooit heb gehad!!! Terug in Nederland smaakte het ijs echt een stuk minder lekker… We hebben lekker Toronto door gehobbeld, verschillende toeristische attracties bezocht. Een dagje richting de eilanden naast Toronto, een middagje naar een kasteel in de buurt, het aquarium gezien, een uitkijktoren van een -ik geloof- 400 meter hoog met een stuk glazenvloer! Aaaah dat was wel even spannend! Oh, oh, en we zijn naar Finding Dory geweest!

We hebben  een heerlijke tijd daar gehad, het weer was warm maar wel te doen en de week vloog om… Het was al gauw tijd om Samantha gedag te zeggen. Zij is doorgevlogen richting New York en maakt een doorreis door Amerika. Ik had hier helaas geen geld voor dus ik vloog terug via Zurich naar Amsterdam. Ik mis haar wel echt heel erg…

Kleine ADD update:
Als jullie mijn laatste blogpost hebben gelezen dan weten jullie dat ik gestart ben met nieuwe medicatie en dat ik daar in het begin lekker veel bijwerkingen door had. Na twee weken ben ik de medicijnen op een ander tijdstip gaan nemen en dit scheelde heel veel! Geen bijwerkingen meer dus en afgelopen week ben ik opgehoogd naar een nieuwe dosis. Het is dus afwachten of dit me gaat helpen…

Tot zo ver mijn vakantie! Ik hoop komende tijd weer wat meer te gaan bloggen maar ik moet even kijken hoe het loopt 🙂 Trouwens afgelopen week was mijn jubileum! Ikwordvrolijkvan bestaat een jaar, whiiieeeeh!

Stress, bijwerkingen, vakantie en post 

De laatste lesweek begint volgende week alweer. De stress om de laatste loodjes nog af te krijgen is behoorlijk toegenomen en daarnaast ben ik een week geleden met nieuwe medicatie gestart en zo als bij iedere start met nieuwe medicijnen is dat bij mij weer feest.
Stress en bijwerkingen dus… Twee van mijn grootste vrienden. Ze zijn dol op mij, ik wat minder op hen. Vooral hun samenwerking, laat mij vaak alleen achter. Als een soort derde wiel aan het wagen, zij vieren feest en ik hang daar een beetje droevig achteraan. 

Gelukkig nog een week en dan zijn de lessen voorbij en vlieg ik met mijn liefste naar Toronto en daarna is het vakantie! 

De zomervakantie en ik hebben een haat-liefde relatie. Het is fijn niet zo veel meer te moeten doen en dat scheelt een hoop stress aan de andere kant valt mijn hele structuur van naar lessen gaan en thuis studeren ook weg. Dat betekend dat ik voor mezelf een structuur moet inbouwen en daar ben ik niet heel erg goed in… Iemand nog tips?

Genoeg gezeurd! In de vakantie ga ik lekker de tijd nemen om weer bij te komen, vaker naar de paarden te kunnen en met vrienden af te spreken die ik veel te weinig zie! Volgende week wacht mij dus die reis naar Toronto en eind juli ga ik een week mee als vrijwilliger op een ruiterkamp voor gehandicapten en daar heb ik veel zin! 

Nog meer positief nieuws: vandaag mochten we de swap #echtepostiscool open maken. Voor degene die het niet kent. Northflix en Monsieurmango, twee bloggers hebben een soort project opgezet. Je krijgt een adres van een andere blogger en voor 7,50 maak je voor diegene een pakketje met cadeautjes erin. Vandaag, 4 juni, mag iedereen zijn/haar pakketje opmaken. Mijn pakket is gemaakt door zosaar en heeft de titel van mijn blog gebruikt en allemaal vrolijke spulletjes gekocht!

Zoals jullie zien had ik weinig inspiratie voor een titel maar ik wilde toch weer een artikel schrijven en dit kwam eruit dus ik heb de titel maar simpel gehouden. Waarom de afbeelding met die eendjes? Omdat hij te leuk is! Alvast een fijne vakantie voor iedereen die net als ik ook bijna vakantie heeft en de rest succes en nog even doorzetten!

Een levende spiegel

Degene die mijn blog al een tijdje volgen of de mensen die mij gewoon kennen weten dat ik een paardenmeisje ben. Sinds groep 4 van de basisschool ben ik al met paarden/pony’s bezig en inmiddels heeft het virus zich zo in mij gevestigd dat ik bang ben niet meer te kunnen genezen. Voordat ik jullie ga uitleggen waarom paarden voor mij zo belangrijk zijn wil ik jullie eerst voorstellen aan mijn grote vriendin Passe par tout a.k.a. Tout. (uit te spreken als Toet)


Dit is haar, ze is een merrie van 23 en ik verzorg haar nu een jaar. Ze is niet van mij maar van hele lieve mensen en ik mag haar verzorgen. Toen ik haar net begon te verzorgen maakte ze weinig contact, ze deed graag haar eigen ding, luisterde wel altijd braaf maar echt geïnteresseerd was ze nooit echt. Nu een jaar later reageert ze als ik haar roep, komt ze naar me toe, kan ze echt bij je komen staan om even te kroelen en vindt ze het heerlijk om samen een buitenrit te maken.

Wat wil je nou?

Ik ben iemand die ruzies vermijd. Sterker nog, ik zal er heel veel aan doen om iets niet uit te laten lopen op een ruzie of ook maar sterke woordenwisseling. Dit komt omdat ik snel bang word van boze mensen omdat ik hier wat nare ervaringen mee heb gehad. Vroeger ging dit zelfs zo ver dat ik mijn eigen mening bijna niet durfde uit te spreken en ik dacht dat ik zelf ook niet echt boos kon worden. Inmiddels kan ik mezelf prima uitspreken maar echt heel kwaad word ik nog steeds niet. Dit zit niet in me en ik voel me daar ook niet prettig bij. 

Vooral vroeger, en af en toe nog als ik niet goed in mijn vel zit, leefde ik als een soort kameleon. Ik paste me aan, aan de mensen in mijn omgeving en ging mee in diens meningen. Bij dieren, en dus ook bij paarden, werkt zo’n afwachtende en aanpassende houding niet. Wanneer ik geen signaal geef wat ik wil, wat ik vind, zal Tout bijvoorbeeld niks doen. Ze zal staan, mij misschien even aankijken van ‘Wil je nou nog wat? Of hoe zit dat?’ en vervolgens haar eigen plan trekken. Ik moet duidelijk naar haar zijn en zij laat mij direct zien wanneer ik dit niet genoeg ben door gewoon niet mee te werken.

Afgeleid

Ik had net uitgemest en wilde met Tout gaan rijden dus ik liep naar haar toe. Ik zelf was in gedachten verzonken en met mijn hoofd met hele andere dingen bezig. Ik had het halster bij haar om gedaan en wilde met haar richting de poetsplaats lopen maar ze bleef  staan. Een beetje geïrriteerd draaide ik me naar haar toe ‘Kom op meissie! Werk even mee.’ Maar mevrouw bleef staan en ze keek van me weg alsof ze wilde zeggen: als jij niet volledig met je aandacht bij mij bent dan heb ik ook geen aandacht voor jou. Wederom zette ze mij aan het denken over mijn eigen gedrag en gevoel. Even praten, kroelen en echt met mijn aandacht bij haar zijn en ja hoor ze liep met me mee! 


Vertrouwen

Het werken met paarden is een kwestie van vertrouwen. In eerste instantie moet jij het vertrouwen heb in het paard van een paar honderd kilo dat deze er niet met jou vandoor gaat maar aan de andere kant moet het paard ook vertrouwen in jou hebben. Jij bent maar een klein mensje en het paard is een vluchtdier en moet maar vertrouwen hebben dat jij als leider het meeste met hem voor hebt en hem beschermd tegen eventueel gevaar. Door dit wederzijds vertrouwen ontstaat er een bijzondere band, een vriendschap. En net zoals met mensen leer je uit nieuwe vriendschappen, leer je door nieuwe vrienden te maken. Je leert over de ander maar ook over jezelf en dat maakt dat ik helemaal niet genezen wil worden van dit hardnekkige paardenvirus.



Update en mini-comeback

Hallo, hallo!

Wat een rust op mijn blog zeg… Afgelopen periode was nogal chaos waardoor het bloggen even op een laag pitje stond. Een tijd geleden schreef ik over mijn ADD en dat ik met medicatie zou starten, dit werkte in het begin best goed alleen viel ik op een gegeven moment er te veel door af waardoor het niet verstandig was er mee door te gaan. Dat dus en nog wat andere stressvolle situaties zorgde ervoor dat ik weinig tijd en energie had om bezig te zijn met bloggen. Uiteraard ga ik die allemaal weer oppakken maar voor nu moet ik even eerst met mezelf bezig en het school jaar af weten te ronden. Ook afgelopen tijd heb ik wel nog een beetje geblogd en ik zal dit ook blijven doen alleen mijn vaste planning van maandag, donderdag, zaterdag, ligt een beetje overhoop!

Voor nu dus even een kleine comeback

Happymoments
-Ik ben weer een weekend naar Casella geweest!
-Overheerlijke bananenpannekoekjes gebakken
-Met Alvaro alleen naar het park (was alweer heel lang geleden voor hem dat hij zonder andere paarden reed)
-Liefste katje van mijn ouders
-Bloemtjes!!!
-Vakantie plannen! Ik vertrek half juni voor een weekje naar Toronto, Canada!
-Ik vroeg mijn moeder om een foto van de voor een achterkant van mijn paspoort met dit als resultaat. (Zie foto)
-Mooi concert van het kamerkoor JIP met liederen in verschillende talen en stijlen!
-Overal lammetjes!

02ad586a-2525-4c58-b376-f6d709192612

-Vrijgezellenfeest van een vriendin
-Bruiloft van twee andere vriendinnen
-Met mijn liefje naar de bioscoop
-Voor het eerst gewicht op de rug van Bles!
-Avondje naar een cafe waar Judy Blank optrad 🙂
-Lekker lezen in mijn vensterbank
-Hardop lachen om het boek ‘Een poging iets van het leven te maken door Hendrik Groen’
-Mooie foto’s met Toutje

cafd415b-c02f-44e7-84f5-175277d80f66

En het is natuurlijk maandag wat officieel muziekdag is! Bijdeze nog een fijn liedje van Judy Blank waar ik het hierboven ook even over had 🙂

Een hele fijne week allemaal! Komende week komt er sowieso verder geen blogpost online want ik vertrek morgen in alle vroegte richting Helsinki voor een conferentie voor tolk gebarentaal studenten uit Europa! Tot snel weer!