Maandelijks archief: maart 2016

Zonder zijwieltjes verder

Morgen precies een jaar geleden nam ik afscheid. Afscheid van een geweldige groep mensen, goede therapeuten, een structuur, een diagnose. Ik ging weg na een jaar lang zware therapie bij KP de spiegel in Alkmaar. Een half jaar intern en een half jaar dagtherapie, iedere door de weekse dag omringt door mensen die me altijd bij stonden. Een wisselwerking van helpen en geholpen worden. Een periode van angst, huilen, somberheid maar die ik om mocht zetten in gezelligheid, lachen, nieuwe vrienden en mocht afsluiten met trots.

Daar zat ik dan in de ‘beruchte’ rode stoel. De stoel waarin iedereen afscheid neemt, vele waren me voor gegaan en dan was het nu ook echt mijn beurt. Trots op wat ik bereikt had en waar ik stond maar ook bang, bang om los gelaten te worden, het nog niet aan te kunnen. Niet wetend waar ik over een jaar zou staan…

Ik zag als kind mijn broertje fietsen, zijn zijwieltjes mochten eraf. Vast besloten was ik, ik zou dat ook kunnen. Nog dezelfde dag had ik mijn ouders overtuigd, dit ook bij mij te doen. Een dag later helemaal bont en blauw reed ik daar op mijn fietsje, net als mijn grote broer, zonder zijwieltjes. Vallen en opstaan, wetend dat wanneer ik echt hard zou vallen ik naar mijn ouders kon gaan, voor een pleister, een knuffel, een kus, om weer door te kunnen gaan.

Zo werd ik toen ook losgelaten, de zijwieltjes gingen eraf!

Nu een jaar later sta ik hier…

Ook nu weer bont en blauw, ik ben gevallen en weer opgestaan, maar ook nu weet ik dat ik altijd naar iemand toe kan of dit nou mijn ouders zijn, mijn lieve vriendin, vrienden, oude therapiegenootjes of mijn therapeut. Er is altijd iemand die mij een pleister kan geven of een kusje op de zere plek om weer door te kunnen gaan. Ik zal blijven vallen, blijven opstaan maar bovenal leren fietsen zonder zijwieltjes. Die zelfde vastberadenheid die ik als kind had, heb ik nog.

Ik ga dit kunnen en ben trots op elk stukje dat ik fiets zonder te vallen maar vooral ook op elk moment na een val wanneer ik om hulp vraag.

Dankbaar voor alle lieve mensen, met een EHBO-setje op zak, die naast mij mee fietsen op mijn weg fietspad en mij af en toe nog even een hand op mijn rug kunnen leggen wanneer ik het gevoel heb niet vooruit te kunnen komen.

Volle emmers leren legen

Te veel gevoelens, gedachten. Te veel leven. Van die momenten dat je echt op het randje staat van een mental-breakdown maar je van jezelf toch nog even door moet. Je emmer zit eigenlijk al vol, doormidden van wat rust, meditatie en yoga lukt het je toch om wat ruimte te maken voor nog een paar druppeltjes tot dat er dan toch echt niks meer bij kan…
Gesprek bij therapeut:

“Dus Lilian het is alweer twee weken geleden, hoe is het gegaan?”

Ik sluit mijn ogen en zie letterlijk de laatste druppel in mijn al veel te volle emmer vallen. Ja hoor daar gaan we…

De tranen komen en mijn emmer loopt over. We praten over de afgelopen weken.De stress, nachtmerries, gebeurtenissen en negatieve gedachten. Ik voel mijn emmer langzaam leger lopen, na een uur loop ik weer naar buiten opgelucht, met meer rust en ruimte in mijn hoofd en in mijn emmer.

Een paar jaar geleden had ik een hekel aan praten over mijn gevoelens en al helemaal aan huilen inmiddels weet ik dat het me echt kan opluchten. Nu nog leren inzetten voordat mijn emmer helemaal vol zit 😉

Hij blijft waarschijnlijk komende tijd wel iets sneller vol lopen dan normaal dus genoeg mogelijkheden om te oefenen! 

Mijn vaste blogrooster laat ik even los en ik kijk wel wanneer ik wat post 😉

Ruimte nodig

Hey allemaal, ik heb vandaag geen post en komend weekend laat ik ook even voor wat het is, daarna kijk ik weer verder…
Ik moet even een aantal dingen op een rijtje hebben om weer ruimte in mijn hoofd te hebben om te kunnen bloggen. Het is momenteel even te veel chaos en stress en ik heb even tijd nodig voor mezelf en de mensen om me heen. Alvast een hele fijne Pasen!

Liefs, Lilian

Maandag muziekdag

Het is lenteeeee! Helaas is het buiten nog niet helemaal te zien maar toch officieel gezien zouden we de zon moeten zien stralen, lammetjes zien rondrennen en de bloemetjes uit de grond komen zien schieten. Misschien nog niet helemaal zo te zien maar hé met een beetje fantasie kun je er wel vast bij bedenken. Voor nu in ieder geval drie lekkere nummers, alle drie totaal verschillend maar wel erg fijn!

On top of the world – imagine dragons

I want to break free – Queen

Stardust – Delain

Geniet van de nog niet helemaal lente en een mooie stille week gewenst tot donderdag 😊

Een bijzondere week?

Stille week, goede week, heilige week, Grote week, verschillende namen voor komende week maar wat gebeurt er nou allemaal deze week? De stille week in een paar zinnen per dag:

Vandaag is het palmzondag

De intocht van Jezus in Jeruzalem wordt gevierd door de mensen. Een warm onthaal, er wordt gewuifd met takken, gejuicht, gefeest!

Witte donderdag

Het laatste avondmaal, bij veel mensen ook bekend van het schilderij van Leonardo Da Vinci , dit gebeurde op witte donderdag. Jezus verteld dat hij verraden zal worden door één van zijn leerlingen. Later op de avond wordt Hij gevangen genomen.

Goede vrijdag

De hele nacht gaat Jezus van rechtbank naar rechtbank wachtend op een oordeel. Ditzelfde oordeel wordt dezelfde dag nog voltrokken, Jezus wordt gekruisigd en sterft. De aarde schudt, het is donker geworden en het kleed bij de tempel scheurt plotsslag doormidden, nog voor zonsondergang wordt Hij begraven.

Stille zaterdag

Volgens Joodse traditie is het op zaterdag Sabbat, de rustdag. Er wordt niet gewerkt en het is stil…

De laatste dagen voor Pasen en alweer mijn een na laatste zondagpost… Wat betekend deze week voor jullie? Kennen jullie deze verschillende dagen? 

Ps. Sorry de ik word vrolijk van post van gister is er bij ingeschoten, volgende week dubbel!