Maandelijks archief: januari 2016

Weekoverzicht #100happydays

Goeiemorgen!

Wat een week… Tentamens, ziek geworden… Het heerst ook behoorlijk, zijn jullie ook al ziek geweest? Gelukkig waren er nog genoeg fijne momenten afgelopen week!

Zondag:

Mijn week startte met een hele mooie dienst met mede werking van janskoor. Het klonk echt heel mooi, kippenvel!

Maandag:

Vandaag gingen we met de twintigers groep van de kerk aan de slag met de atlas van je belevingswereld. Een soort wereld kaart maar dan net even anders.



Dinsdag:

Alle vorst was eindelijk voorbij dus we konden eindelijk weer even lekker rijden met de paarden.  Ze hadden flink wat energie over.


Woensdag:

Ik moest rennen voor de bus! Gelukkig was de buschauffeur zo lief om voor me te stoppen en zei hij nog: Ik moet zeggen, je bent wel snel! Ik moest er erg om lachen.

Donderdag:

Ik kreeg een cijfer binnen van mijn tentamen gister, ik heb gewoon een 9!


Vrijdag:

De machinist was erg vrolijk. Zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk was hij nooit. Dit was hij ook aan het zingen. De rest van de dag Alfred J. Kwak in mijn hoofd gehad. Ik werd er gelukkig ook vrolijk van.

Zaterdag:

Even lekker bij mijn ouders! Home, sweet, home 🙂


Wat waren jullie fijne momenten afgelopen week? Geniet van jullie weekend!

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/14335731/?claim=8avmdfzvetk”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Advertenties

Gedichtendag

Ten eerste sorry dat ik zo laat ben met posten. Iets met tentamens, ziek zijn en weinig tijd en energie. Vandaag start de poëzieweek in Nederland en daarbij is het vandaag nationale gedichtendag. Ik hou van taal en heb vooral vroeger ook zelf wel gedichten geschreven. In het artikel hoe voelt dat nou… Staat een door mijn geschreven gedicht. Voor mijn gevoel lezen mensen tegenwoordig nog weinig poëzie, wat jammer is, het kan namelijk echt heel mooi zijn! Om het wat meer onder de aandacht te brengen hieronder twee gedichten die ik erg mooi vind!

Dit gedicht vond ik een tijdje geleden op www.sannyzoektgeluk.nl

Woman in the glass

When you get what you want as your struggle for self

And the world makes you queen for a day,

Just go to the mirror and look at yourself,

And see what that woman has to say.
For it isn’t your father or mother, man or wife,

Who’s judgement upon you must pass;

The person whose verdict counts most in your life

Is the one staring back from the glass.
She’s the person to please, never mind all the rest,

For she’s with you clear up to the end.

And you’ve passed your most dangerous, difficult test

If the woman in the glass if your friend.
You may fool the whole world down the pathway of life,

And get pats on your back as you pass.

But your final reward will be heartache and tears

If you’ve cheated the woman in the glass.

Geschreven door: Dale Wimbrow


Een ander van mijn favorieten is dit gedicht van Toon Hermans.

Denken

Ik denk me blij

Ik denk me bang

Ik denk mijn dagen

Kort of lang
Maar waar ik

nooit aan heb gedacht

Heeft mij vaak

Geluk gebracht.

Meer gedichten lezen? Kijk eens op internet of koop/leen een gedichtenbundel. Ik kocht laatst de bundel. Gedichten die vrouwen aan het huilen maken. Samen gesteld door Isa Hoes. Echt een aanrader, heel divers!

Hoe zit het met jou? Lees je wel eens poëzie? Wat is jouw favoriete gedicht?



Maandag-muziekdag

Goeiemorgen! 

Hoe was jullie weekend? Mijn weekend was erg fijn en ik heb weer drie nieuwe liedjes voor jullie! Ik heb ze dit keer fijn zelf uitgekozen. De eerste twee ken ik nog niet zo lang maar vind ik wel erg mooi. De laatste is bekender, ik vond het nooit zo’n geweldig nummer tot ik er dit filmpje bij zag… Kijk zelf maar!

Allman Brown – Rivers

Mary Lambert – She keeps me warm

George Ezra – Budapest

Ik word zo blij van dat laatste filmpje. Ik kan dat nummer niet meer horen zonder aan het commentaar van deze mensen te denken. Geweldig! Ik hoop in ieder geval dat jullie er net zo vrolijk van worden als ik. Hele fijne week toegewenst en tot donderdag!

Weekoverzicht #100happydaysandmore

De week is weer voorbij en het is alweer weekend! Mijn week ging eigenlijk best snel voorbij… In ieder geval weer genoeg fijne momenten om mijn dagelijkse  dosis positiviteit uit te halen!

Zondag:

Mijn zusje vierde vandaag haar verjaardag waardoor familie allemaal langs kwam. Hardstikke druk dus… Niet mijn ding maar wat me wel opvrolijkte was mijn opa die met tranen in zijn ogen vertelde hoe bijzonder hij Samantha en mij samen vindt en dat hij de liefde zo mooi vindt. Ik ging er zelf ook bijna van huilen.

Maandag:

Ik kocht deze nieuwe trui! Hij zit heel fijn!

 
Dinsdag:

Het was zooo koud vandaag! Ik had vandaag de paarden en ik was zo blij met de kachel! Ja mijn happy-moment die dag was absoluut de kachel niet omdat mijn dag zo stom was maar omdat de kachel zo fijn was!

  
Woensdag:

Ik vond deze bodybutter terug van the bodyshop, alleen van de geur alleen al word ik vrolijk.

  
Donderdag:

Powernaps zijn de beste! Ik had een lange dag voor stage en moest er vroeg uit toen ik eenmaal thuis was, viel ik een uurtje in slaap. Stiekem wel erg fijn!

Vrijdag:

Even de tijd genomen om weer eens gitaar te spelen, moet ik echt vaker doen.  

  
Zaterdag:

Afgelopen nacht veel te weinig geslapen. Ik bleef maar wakker worden door nachtmerries toen maar bezig gegaan met een muts maken.

  

Dat was mijn week weer. Ik ga gauw weer door met leren voor de rest van mijn tentamens komende week. Succes nog even voor de mensen met tentamens en de rest ook gewoon een fijn weekend!

Ik voel, ik voel, wat jij niet voelt…

Vroeger als we op vakantie gingen met de auto speelde ik vaak met m’n broer en zusje ‘ik zie, ik zie, wat jij niet ziet en de kleur is…’ De leukste kleur was dan grijs omdat dat in de auto een onmogelijke opdracht werd! Het konden tijden duren voordat ze precies het ene knopje aanwezen dat jij bedoelde. Nu heb ik dat al jaren niet meer gespeeld. Al lijken volwassenen soms wel het spel: ik voel, ik voel wat jij niet voelt te spelen…Ik betrap mezelf er ook regelmatig op. Ik speel het niet alleen met anderen maar vooral ook met mezelf. 

Wanneer je in mijn agenda zou kijken lijkt mijn agenda niet heel druk. Tuurlijk heb ik drukkere dagen maar ik heb ook genoeg momenten niks ingepland. Die momenten heb ik nodig. Ik hou het niet vol om een hele dag vol gepland te hebben als ik die dag daarna ook nog wat wil doen. Ik ben het vaak niet met mezelf eens op het moment dat mijn lichaam aangeeft dat het genoeg is en vind het ook moeilijk om mijn grens daarin aan te voelen. Ik voel, ik voel… Ah wel nee, ik kan nog wel even!

Ook anderen hou ik nog wel eens voor de gek. Niet altijd bewust maar ik wil zo graag van alles. Gelukkig heb ik een hele lieve vriendin en familie die af en toe voor mij op het rempedaal drukken. Ze zien soms eerder wat ik voel dan ik zelf… Zij voelen, zij voelen, wat ik nog niet voel.

Wanneer ik te ver ben gegaan word ik misselijk, uitgeput, word het druk in mijn hoofd, kan ik nog minder tegen prikkels dan normaal en ga ik mezelf van alles verwijten. Wat me helpt op zo’n moment is rust nemen, accepteren dat het zo is en even flink huilen. Ik heb heel lang een hekel gehad aan huilen. Ik voelde me zwak op die momenten en liet het eigenlijk niet toe. Op een gegeven moment kon ik niet anders meer dan huilen en tegenwoordig vind ik het soms zelfs fijn. Gewoon even alles laten gaan!

Het lijkt steeds meer een taboe te worden om je gevoelens te laten zien of om even flink te huilen. Ik vraag me af waar het vandaan komt. Of het angst is omdat iedereen alleen de goede kanten van je mag zien?  Of toch iets anders…

Herkennen jullie het? Het gevoel hebben dat je niet altijd kan laten zien wat je voelt, of wat ik eerder zei dat je zelf niet goed aanvoelt waar je eigen grenzen liggen en wat je eigenlijk voelt?