Geen slechte verbinding…

Momenteel is mijn internet verbinding erg slecht. Nu doet hij het even niet dus typ ik deze blog vast in een word document, ik hoop dat de verbinding het snel morgen weer goed doet anders wordt het posten van deze donderdag blog nog lastig.

Verbinding is dus erg belangrijk, afgelopen weekend was ik een weekend weg. Niet zo maar een weekendje weg met mijn vriendin, nee, ik was naar Casella in Hilversum. Casella betekent letterlijk huisje langs de weg. Wanneer je de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella maakt kan je onderweg rusten in Casella’s. Een plekje waar je tijdens je reis even kan rusten en even kan bijkomen. Met deze gedachte is Casella in Hilversum ook opgericht maar dan niet een rust periode tijdens je pelgrimstocht naar Santiago maar om een rustpunt te zijn voor jongeren tijdens hun leven. Een paar dagen even rust, ruimte en bezinning. Casella is opzet door een aantal zusters van de zustergemeenschap Augustinessen die leven naar de gedachte van Augustinus. Oorspronkelijk zijn ze rooms katholiek maar in Casella zijn de diensten Oecumenisch. (Dit houdt in dat ze geen vaste christelijke stroming volgen maar voor iedereen een plek willen zijn om zich welkom te voelen.)

  

Vrijdag eind van de middag, 17 uur, stond ik te wachten op Utrecht Centraal. Bovenaan de roltrappen bij spoor 3 wachtend op… Ja, op wie eigenlijk. Ik kende de groep met wie ik zou gaan eigenlijk niet. Van drie mensen wist ik dat ik ze wel eens gezien/gesproken had maar de rest, geen idee. Wat doe ik mezelf aan? Waarom doe ik dit eigenlijk? bedacht ik me gespannen.  Uiteindelijk kwam iemand naar me toe met de vraag of ik ook naar Hilversum ging. JA! Een mede-casellaganger. Opgelucht haalde ik adem. Al snel kwamen er ook andere van de groep en samen reisden we met de trein richting Hilversum Sportpark waar we vervolgens overstapten op de bus naar de halte “Stad Gods”. Ik moest wel lachen om de naam. Later bleek dat het oorspronkelijke klooster van de zusters, wat vlakbij lag, zo heette. Het was inmiddels al donker en we liepen van de bushalte richting Casella. Een lang pad (later bleek de pad een stuk korter dan het die nacht leek) tussen de bomen. “Gelukkig is  het niet gaan regenen.” Zei iemand. En prompt begon het te plensen. Lachend liepen we verder. Na een paar minuten lopen kwamen we aan. We werden hartelijk welkom geheten door één van de zusters en kregen allemaal de sleutel van onze eigen kamer. Nadat iedereen zijn spullen boven had gezet konden we gaan eten. De zusters hadden een heerlijke kaassoep voor ons gemaakt en er was genoeg keuze uit brood en beleg. Na het eten was de eerste dienst in het gebouw naast het onze. De dienst ging over “Gods groot erbarmen.” Er werden liederen gezongen, gedichten gelezen, muziek afgespeeld en er was ruimte voor stilte. Ik voelde me direct fijn tijdens de dienst. Het welkom van de zuster, het eten, de dienst, de hele sfeer rondom Casella, een gevoel van thuiskomen gaf het.
Na de dienst hebben we met thee en koffie met de groep van 9 mensen met wie we daar verbleven een voorstel rondje gedaan. De groep was gezellig, er werden grapjes gemaakt en later werd er ook nog muziek gemaakt. Met een glimlach stap ik in bed. Wat was er ook alweer zo spannend?

  
Zaterdag ochtend konden we nog rustig aan doen. Half 9 ontbijten en half 10 de eerste dienst. Op de planning stond om na de dienst een emmauswandeling te maken. De regen leek dit even te verpesten dus begonnen we binnen met in tweetallen vragen te stellen en beantwoorden wat betreft verbinding. Hoe leg je die? Wat maakt verbinding? Uiteindelijk werd het toch nog droog en hebben we de vragen kunnen voortzetten tijdens de wandeling. ’s Middags eerst weer een dienst gehad en daarna lekker gegeten. Er werd voor ons gekookt wat veel erg fijn was. Heerlijke pasta pesto en als toetje perentaart met ijs!!! Ik was helemaal gelukkig! ’S Middags hadden we eerst wat tijd voor ons zelf waarin ik nog even fijn heb kunnen gitaar spelen en daarna gingen we door met een workshop gegeven door een van de zusters namelijk: Meditatief steen bewerken. Iedereen koos een blok steen die hem/haar aansprak en moest daar mee beginnen. Niks van te voren bedenken maar gewoon beginnen. Als je iets erin zag mocht je er op doorgaan. Na anderhalf uur vijlen en hakken, moesten de stenen worden gepolijst waardoor ze helemaal glad werden. In eerste instantie had ik er een hard hoofd in. Ik had al eens eerder steen bewerkt en dit was niet erg goed bevallen. De steen was vorige keer erg hard maar deze steen werkte wel mee! Uiteindelijk zijn we ongeveer 2 en half uur bezig geweest. Het was eigenlijk best heel erg fijn en had wat rust gevends om gewoon alleen bezig te hoeven zijn met die steen en verder even niks.

  
Na het steenbewerken hadden we weer even tijd voor ons zelf. Ik ben bezig gegaan in de crypte, een kleine kelder onder de boerderij waar je bezig kan zijn met bijbel verhalen, maar op een andere manier dan normaal. Ik las een verhaal waar ik in eerste instantie weinig mee kon maar uiteindelijk toch wat voor mezelf uit kon halen. Het verhaal gaf me zelfs hoop. Een hele fijne manier van omgaan met de tekst. Mocht je er meer over willen weten moet je het maar vragen. Het is wat ingewikkeld om hier allemaal uit te leggen. Daarna eerst weer lekker gegeten en afsluitend weer een dienst en we spraken de dag nog even na. ’s Avonds nog een hele gezellige avond gehad, wijntje, muziek en gezellige mensen. Wat wil je nog meer!

Het was een hele volle dag maar verbazend genoeg barste ik van de energie. Zo’n drukke dag maar het waren allemaal activiteiten die me meer energie gaven dan dat ze me kosten. Dit was ook echt iets waar ik me thuis meer op wil focussen om hier onderscheid in te maken en een betere verdeling.

Zondag ochtend was ik mega vroeg wakker dus bedacht ik om mijn tijd nuttig te besteden. Het was nog donker toen ik naar buiten liep en ben lekker in het stilte huisje gaan zitten. Hier heb ik een hele tijd gezeten, de zon zien opkomen en helemaal relaxt wakker geworden. Daarna heb ik een rondje gelopen door het gebedsbos. Een klein stukje met bomen waar inspirerende teksten te lezen zijn. Het was nog steeds geen half 9 dus ik heb daarna nog een fijn rondje gelopen door het bos. Ik was zo opgeladen die ochtend door die paar activiteiten. 

    

Lekker ontbeten en door naar de ochtenddienst waar er brood en wijn gedeeld werd in de kring. Na de dienst gingen we koffie drinken bij de zusters. We konden ze vragen stellen en we kregen een rondleiding door hun gebouw. Alles is zo mooi ingericht en het is van binnen zoveel groter. Het lijkt een klein schattig huisje maar van binnen is het heel ruim en licht.

  
Hierna gingen we door met het labyrinth lopen. Een activiteit waar ik erg benieuwd naar was, ik was het al op internet tegen gekomen en ook in een boekje wat op tafel lag de vrijdag dat we daar aankwamen. Je loopt het labyrinth in en wij begonnen met de vraag: Wat zou je hier graag achter willen laten? Je volgt het pad naar het midden dit is een halve kilometer en vanaf het midden loop je het pad weer terug met voor ons de vraag wat zou je van dit weekend mee willen nemen. Tijdens dit lopen werd ik me erg bewust van mijn manier van lopen, soms snel, soms langzaam, het ene moment in mezelf gekeerd, het volgende kijkend naar de anderen en de omgevind. Op een gegeven moment was ik bang dat ik verkeerd was gegaan maar al gauw bedacht ik dat dit onmogelijk was aangezien er maar 1 weg is die je volgt. Hier ontstond in mijn hoofd ook een metafoor voor het leven. Soms lijkt het alsof je van je pad afgeraakt bent maar het blijft jouw levenspad en ook de mindere momenten horen bij dat pad. Je leert er door en het ontwikkelt je en dragen zo bij aan je leven. Na het lopen kon je voor jezelf opschrijven wat het je gebracht had.

  
Uiteraard was er weer heerlijk voor ons gekookt. Een ovenschotel met zalm en groenten en als toetje Haagse bluf. We sloten het weekend gezamelijk af door te bespreken hoe we het weekend hadden ervaren. De conclusie was voor iedereen volgens mij dat het een fijn weekend was en dat de groep super gezellig was. We hebben gelachen, gezongen maar er waren ook momenten van stilte, ruimte en rust.

We reisden terug naar huis. Thuis aangekomen bleek mijn kamer een bende te zijn, dit heb ik toen maar eerst grondig aangepakt. Ik moest die ruimte weer hebben! Het is inmiddels woensdag nu ik deze blog schrijf en ik merk dat het de dagen na terugkomst nog wel doorspeelt. Maandag had ik heel veel energie en was ik erg vrolijk. Ik voelde me helemaal opgeladen. Dinsdag en vandaag kwam het gewone leven weer wat meer opgang maar ik merk dat ik er in mijn hoofd nog wel mee bezig ben. De verbinding komt steeds in verschillende gesprekken terug. Het heeft me er ook bewuster van gemaakt hoe belangrijk die verbinding is: met mezelf, anderen en mijn geloof. Ik hoop vast te houden om wat meer structuur in te bouwen in mijn leven want ik merkte dat dit me veel rust gaf afgelopen weekend, ook wil ik meer stilte opzoeken door middel van meditatie maar ook af en toe even buiten te wandelen. Die verbinding uit het thema heb ik in ieder geval gevoeld.

Lijkt jou dit nou ook wat? Neem eens een kijkje op de website en als je nog vragen hebt kan je die hieronder altijd stellen!

www.casella.nl

Credits voor een aantal foto’s aan Jasja.

Advertenties

2 gedachtes over “Geen slechte verbinding…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s